Bu satırları kendine hâlâ uzaktan bakan her kadına yazdım.Çünkü sen de güzelsin. Yeter ki kendine biraz daha yaklaş…

Ben güzelim çünkü…
Yalnızca aynaya baktığımda değil, birinin kalbine dokunduğumda da parlıyorum.

Güzelliğim cilasız.
Güzelliğim başkası için değil kendime yakıştığı için var. Gülüşüm tam zamanında çiçek açar. Ve ağlarken bile, gözümün kenarındaki ışıltı gitmez.

Ben güzelim çünkü,
Kendimi taşıyorum.
Omzumda zarafet, yürüyüşümde karar,
Kalbimde ince bir kibarlıkla geçiyorum sokaklardan.
Kimse fark etmese bile… ben biliyorum.

Ben güzelim çünkü,
Kahvemi severek içiyorum.
Kendime hediye aldığım çiçeği vazoya yerleştirirken içim “mis” oluyor.
Benimle vakit geçirmek bir ritüel gibi artık.
Çünkü ben, kendi ruhuma iyi gelen her şeyin peşindeyim.

Ben güzelim çünkü,
Artık kendimi sevmek için aynaya ihtiyaç duymuyorum.
Gülümsememi bir çocuğun bakışında da görüyorum,
Yorulmuş hâlimi bile bir kadınlık anıtı gibi taşıyorum.

Ben güzelim çünkü,
Tenimde zamanın izleri,
Gözlerimde yaşanmışlıklar var.
Ama en çok da şefkat var.

Ben güzelim çünkü,
Kızım bana “anne” dediğinde,
Sesimde bir ninni değil, bir dağ gibi yankılanıyorum.
Kucakladığım çocuk sadece o değil,
İçimde yıllarca sevgiyi beklemiş o küçük kız da.

Ve ben ona artık diyorum ki:

“Bak , seni fark ettiğim günden beri daha çok parlıyorum.”
“Senin için süsleniyorum, senin için gülümsüyorum.”

Ben güzelim çünkü,
Kimsenin sevmesiyle gelen değil,
Kimse çekip gidince eksilen değilim artık.